Jesus stuur sy dissipels uit om die koninkryk van God te verkondig

Geliefde gemeente van ons Here Jesus Christus!

Jesus is sopas klaar met sy preek en het sy gesag verklaar oor die skepping deur die golwe stil te maak, oor demone deur hulle uit te dryf, en oor die dood deur die dogter van Jarius op te wek.  Sy gesag en mag is absoluut. Hy is die Koning van konings en die Here van here.  En as die Koning van konings en die Here van here stuur Hy sy boodskappers uit in sy krag en gesag om die goeie nuus van die koninkryk te verkondig.  En wanneer Hy 'n taak gee, gee Hy ook die mag om dit te doen.  Hy het nog nooit iets van iemand gevra en nie ook vir hulle die mag gegee om dit te doen nie.

Die probleem is dat ons dit so dikwels op ons eie wil doen.  Ons kyk na sy opdrag en ons voel oorweldig deur die groot taak.  Dis baie makliker om by die huis te sit en net kerk toe te gaan.  Maar, gemeente, Hy het vir jou en vir my geroep.  Trouens, Hy doen dit elke week deur die prediking.

Soos die woorde van ‘n bekende gospelliedjie (‘Hear the Call of the Kingdom’ vertaal) sê:

Hoor die roepstem van die Koninkryk om na die verlorenes uit te reik,

Met die Vader se genade in die wonder van die kruis,

Bring vrede en vergifnis, en 'n hoop op wat nog kom;

Laat die nasies hul vertroue stel in Hom.

 

Jesus stuur sy dissipels uit om die koninkryk van God te verkondig:

1.  Jesus se mag en gesag om te stuur
2. Die voorsiening en reaksie van die opdrag
3. Die bedreiging vir die wêreld se koninkryk

 

Jesus se gesag om te stuur

1Jesus het die twaalf bymekaargeroep.  Voordat jy gestuur kan word, moet jy geroep word.  Niemand kan gestuur word sonder om geroep te word nie.

En waartoe word jy geroep?  Dit is nie tot 'n boodskap of godsdiens of 'n lewenswyse nie.  Die vraag is nie waartoe jy geroep word nie, maar na wie.  Ons word geroep tot 'n persoon.
Tot Jesus.  En hoewel hierdie dissipels vir 'n spesifieke rede geroep is, roep God jou elke week weer na Homself in Christus.  En Hy doen dit ook met 'n doel.  Hy roep ons na Jesus, sodat ons van hierdie plek af kan uitgaan in sy krag en as burgers van sy koninkryk, om deel te wees van die bouwerk aan sy koninkryk in hierdie wêreld.

Hy roep ons.  En wat gebeur wanneer hulle na Hom toe kom?  Ons teks sê dat Hy hulle mag en gesag gegee het. Jesus vra ons nie om iets te doen en dan los Hy ons om dit op ons eie te doen nie.  Nee, Hy het aan hulle mag en gesag oor alle demone gegee en om siektes te genees.

Mag is die vermoë om iets te kan doen, en gesag is die reg om iets te kan doen.  Sommige het dalk die mag om iets te doen, maar nie die gesag nie.  Sommige het die gesag, maar nie mag nie.  Maar wanneer Jesus mag en gesag gee, is daar geen tekort nie.  Sy dissipels het niks anders nodig nie.  Hulle het wat hulle nodig het, want Jesus gee dit.  Die Koning van konings stuur hulle – en hulle kom niks kort nie.

Jy kan nie gee wat jy nie eers ontvang het nie.  As hulle sonder sy krag en gesag uitgegaan het, sou hulle onder die gewig van die taak geswig het.  As ons probeer om op ons eie sendingwerk te doen, sonder die steun van Jesus, sal ons misluk.  En jammerlik misluk.

'n Kerk wat op eie krag probeer voortgaan, sal misluk en voortstrompel.  ’n Kerk wat probeer om op hul eie strategieë, tradisies en mag staat te maak, sal misluk.  Die wêreld het nie nog meer foefies, emosionele manipulasie en “click bait” nodig nie – die wêreld het die krag van God nodig om hulle te verander.  ’n Kerk wat deur die krag van God toegerus is, sal op arendsvlerke gedra word.  Soos Augustinus, die 4de-eeuse kerkvader, gesê het: “Gee wat jy beveel, en beveel wat jy wil.”

En omdat Jesus hulle met sy mag en gesag beklee het, beteken dit dat, wanneer hulle diegene wat Jesus gestuur het, sien en hoor, hulle Jesus self sien en hoor.

Die koninkryk van God het gekom in Christus, en oorwinning oor demone (die geestelike) en siektes (die fisieke) word verklaar.  Dinge word reggestel.  Die mag van die slang word gebreek.  Jesus stuur sy verteenwoordigers uit om nie net aan die Jode nie, maar ook aan die geestelike magte van die duisternis te verklaar dat hulle dae getel is.  Sy koninkryk het op die toneel verskyn.  En hulle moet sy mag en oorwinning verklaar.  Soos ons in die laaste hoofstuk gesien het: die dood is dood, en demone sidder voor Hom.

 

2Toe het Hy hulle uitgestuur om die koninkryk van God te verkondig en om die siekes gesond te maak.  In die vorige hoofstuk het Jesus sopas die koninkryk verkondig en genesing gebring, en nou stuur Hy sy dissipels uit.  En wat is die eerste opdrag?  Die verkondiging van die koninkryk.  Wat is dit?  Dit is die evangelie, soos vers 6 dit vir ons duidelik maak.

Dit is prioriteit nommer een vir die dissipels, en dit is steeds so vandag.  Voordat daar die genesing, die verlossing van demone is, is daar die verkondiging van die Woord van God.

Hoe wonderlik!  God se hoogste prioriteit vir die kerk is om Hom te eer en te verheerlik deur die waarheid van die evangelie te verkondig.  Dit is die kerk se prioriteit.  Wanneer die kerk versuim in sy plig om die evangelie en die koninkryk van God te verkondig, verwaarloos ons die prioriteit wat God aan ons as sy kerk gegee het. Dus is die apostels uitgestuur om te preek.

Die woord “verkondig” in vers 2 is die griekse woord “kerusso”.  Dit is betekenisvol, want dit beteken “om ‘n aankondiging te maak, te verklaar, te verkondig”.  Dit beteken om dit met duidelikheid, met gesag en met mag te doen.  In die antieke wêreld kon hulle nie SMS’e of e-posse stuur nie, hulle het geen sosiale media gehad nie, hulle het geen telefone gehad nie.  En hulle het ook nog nie regtig die gedrukte skrif gehad nie.  ‘n Koning sou ‘n herout of ‘n bode hê.  Hy sou uitgaan na die dorpsplein, mense sou bymekaarkom, hy sou die boekrol ooprol en sê: “Hoor hier!  Hoor julle!  So sê die koning!”  Dan sou hy elke woord op die koning se aankondiging lees.

Wat as die herout sou sê: “Ek hou nie van die koning se boodskap nie.  Kom ons raak daarvan ontslae”?  Dit sou ‘n gewisse dood beteken.  Hy moes niks byvoeg of niks weglaat van die koning se boodskap nie, niks vervang of verander nie.  Hy moes net die boodskap aankondig.

Dit is die beskrywing van ‘n predikant, prediker of pastoor.

Die boodskap van Jesus in Lukas 4:18-19 word die boodskap van sy dissipels:

“…om die goeie boodskap aan arm mense te verkondig.  Hy het My gestuur om vir gevangenes aan te kondig dat hulle vrygelaat sal word, en vir blindes dat hulle weer sal sien, om onderdruktes te bevry, 19en om die genadejaar van die Here aan te kondig.”

Is dit nie wonderlik nie?!  Dit is wat dit beteken dat God se koninkryk kom.  Wie sou dit nie wou hê nie?  God maak 'n einde aan Satan se heerskappy.  God se oordeel kom, nou is dit die tyd om te bekeer en te glo.  Hulle is gestuur om 'n verlore Israel uit ballingskap te roep om te vertrou en te rus.  Dit was die uiteindelike uittog, die uitgang uit die mag en koninkryk van Satan, en die roeping na die koninkryk van God, deur die evangelie van Jesus.  En hierdie uittog sou op dieselfde manier gebeur as die eerste uittog, met God wat alles voorsien.

Die voorsiening en reaksie

Hulle moet in volle afhanklikheid van sy voorsiening gaan: 3en vir hulle gesê: “Moet niks vir die pad saamneem nie, nie 'n wandelstok of 'n reissak of brood of geld of twee kledingstukke nie. 4Watter huis julle ook al binnegaan, bly daar oor totdat julle weer daarvandaan vertrek.”  Met ander woorde, vertrou dat God sal voorsien.  Soos God die twaalf stamme in die woestyn onderhou het, sou Hy nou vir die twaalf dissipels sorg.

Sy opdrag was in skerp kontras met die sendelinge van daardie tyd, wat met 'n beursie vir persoonlike spaargeld, 'n staf vir beskerming en 'n sak om goedere te dra, gereis het.  Jesus sê: reis lig.  Jou hooftaak is nie om na jou besittings om te sien nie, maar om te preek.  Nie om rykdom op te gaar nie, maar om op God staat te maak.

Die belangrike boodskap is: God sal voorsien vir die werk wat God beveel.  Hulle moes leef van die vrygewigheid van diegene wat die evangelie sou ontvang.  Die boodskap van die evangelie maak óf harte en huise oop, óf sluit hulle toe.  Jesus stuur sy dissipels uit, wetende dat sy koninkrykswoord die mense só sal verander dat hulle, as hulle dit hoor en dit glo, alles in hul vermoë sal doen om dit te ondersteun.  Dat die evangelie nie net harte sal oopmaak nie, maar ook huise en lewens.  En waar dit nie gebeur nie, sal 'n vloek lê.

Vir diegene wat die woord verwerp het, het Jesus 'n sterk waarskuwing: “5En as enigiemand julle nie verwelkom nie – wanneer julle daardie dorp verlaat, skud die stof van julle voete af as getuienis teen hulle.” Dit was ‘n gewoonte van die Jode om, wanneer hulle ‘n heidense gebied verlaat het, die onreinheid van hulle voete af te skud.  Hulle verklaar dat, alhoewel hierdie mense Joods mag wees, hulle nie die volk van God is nie – nie ware kinders van Abraham nie.

Nie almal in Israel is Israel nie.  Om die boodskap van die dissipels te verwerp, is om Jesus te verwerp.  Dit was waar toe en nou nog.  Om die woord van God te verwerp, is om Jesus te verwerp.  Daar is nie ‘n middeweg nie. Selfs die stóf van daardie stede wat die Here verwerp het, was 'n gruwel en sou nie toegelaat word om aan die voete van God se boodskappers te bly kleef nie.  ‘n Teken dat die verwerping van die boodskap beteken dat die voete van diegene wat die goeie nuus verkondig, elders heen gaan.

En hulle het gegaan en presies gedoen wat Jesus vir hulle gesê het om te doen.  En hulle het dit deeglik gedoen. Ons lees: 6Hulle het toe vertrek en die land van een dorpie na die ander deurreis, terwyl hulle die evangelie verkondig en oral siekes gesond maak.  Die woord wat vir dorp gebruik word, verwys na 'n klein dorpie, en daar staan dat hulle dit oral gedoen het (van die een na die ander).  Daar is 'n deeglikheid waarna die kerk behoort te streef in die verkondiging van die evangelie.  Dit maak nie saak hoe groot die stad of hoe klein die dorpie is nie, ons wil alle plekke bereik.  Dit is die rede hoekom ons graag aan elke deur in Fisantekraal wil klop.  Sodat ons diegene kan bereik wat God geroep het, terwyl ons terselfdertyd ander sonder verskoning laat.  Hulle het na elke plek gegaan.  Die sending van God is nie net vir die stad of land nie.  Dis vir almal, oral.

En Jesus stuur steeds vandag self sy dienaars uit.  In die vorm van die predikant en ouderlinge.  Dit is hulle werk om die boodskap van die koninkryk onder julle in julle huise te versprei.  In hierdie dorp, in Bellville, Kuilsrivier, Durbanville, Robertson.  En wanneer hulle dit doen, soos mense verander word, maak die gesag en mag van Jesus mense – en heersers – ongemaklik.

Jesus bedreig die wêreld se koninkryk

7Herodes, die tetrarg, het van al hierdie gebeurtenisse gehoor...  Jy kan hom daar in sy paleis sien sit en wonder, terwyl die koninkryk van God in die Romeinse Ryk verkondig word.  Iets was aan die gang... wat dit was, het hy nie geweet nie.

… en was verward, omdat sommige mense sê dat Johannes uit die dood opgewek is, 8terwyl ander beweer dat Elia verskyn het, en nog ander dat een van die profete van ouds opgestaan het.  Die nuus wat sy ore bereik het, was dat een van die grootste profete van die Ou Testament in die strate van Israel rondgeloop het.  Dit was groot nuus.

Elia was een van die mees gerespekteerde profete van die Joodse volk.  Iemand wat wonders kon doen, iemand in wie die Gees van God duidelik gewoon het.  Die mense is so naby, maar terselfdertyd so ver weg.  Soos so baie mense vandag.  Hulle sê Jesus is een van die sentrale figure van die wêreldgeskiedenis.  Hulle noem sy leer die fondament van die Westerse beskawing.  Een van die grootste godsdienstige leiers wat daar ooit was.  En ja, Jesus is al daardie dinge, maar Hy is soveel meer, en as jy daar ophou, mis jy geheel en al wie Jesus is.

Wanneer daar staan dat Herodes “verward” was, beteken dit dat hy verlore was.  Hy is gekonfronteer met die onverklaarbare.  Die wêreld se gesag en mag weet eenvoudig nie wat om te doen met hierdie boodskap van die koninkryk van God nie.  En hulle kom met allerhande samesweringsteorieë vorendag.  Miskien is Johannes opgewek, miskien was dit die Elia wat sou kom of een van die profete.  In plaas daarvan om te luister na wie Jesus sê Hy is, wil hulle vir Jesus sê wie Hy veronderstel is om te wees.

9Herodes het gesê: “Johannes het ek onthoof, maar wie is hierdie persoon van wie ek sulke dinge hoor?”  Twee dinge is opvallend hier.  Eerstens, Herodes bely sy eie mislukking.  Johannes is onthoof, maar die boodskap bly terugkom.  Dis die voortdurende probleem wat die heersers van hierdie eeu het.  Hulle wis die dienaars van God uit, maar die koninkryk van God bly kom.  Dit bly verkondig word.  Hoe harder hulle probeer om dit te stop, hoe sterker kom dit terug.

Tweedens, let op, weer die vraag: Wie is dit?  Dit is die vraag wat die dissipels gevra het aan die begin in hoofstuk 8:25 gevra het, dit is die vraag wat die wêreld nou vra.  Weet jy Wie dit is soos sy boodskap vandag jou ore bereik?

Sy volgelinge vrees Hom, die konings van die aarde wonder oor Hom, die skares praat almal van Hom.  Dit is die sentrale, belangrikste vraag in die wêreldgeskiedenis, die belangrikste vraag wat jy ooit vir jouself kan vra, en die antwoord sal jou veroordeel of jou red.  Dit sal jou verander of jou verhard.

Wie is dit?  Een van die grootste helde van die Ou Testament?  Dit is nie beledigings nie.  Maar hulle gaan nie naastenby ver genoeg nie.  Wie is dit?  Dit is Jesus, die Messias, wat gekom het om sy volk van hulle sondes te red.  Wat hulle uit ballingskap bevry het, hulle na die beloofde land gelei het.  Wat die hongeriges voed, die siekes genees, storms stilmaak, die dooies opwek.  'n Profeet, maar soveel meer as 'n profeet… die Seun van God self. God in die vlees – wat vanuit die hemel regeer en deur sy Gees onder ons woon.  Soos Hebreërs ons waarsku: “Sien toe dat julle Hom wat praat, nie verontagsaam nie; want as hulle nie ontvlug het toe hulle Hom, wat hulle op aarde gewaarsku het, verontagsaam het nie, soveel te meer ons, as ons die rug draai op Hom wat ons van die hemele af waarsku!” (Heb. 12:25)

Jy kan nie op jou eie voorwaardes kom nie.  Jy kom op sy voorwaardes, of glad nie.  Die dissipels en Herodes vra albei hierdie vraag, maar hulle beland aan teenoorgestelde kante.  Toe Herodes Hom uiteindelik ontmoet, is hy erg teleurgesteld.  Hy wou Jesus net vir die wonderwerke hê, nie vir verlossing nie.

Ons lees: En hy het probeer om Hom te siene te kry.  Aan die einde van Lukas lyk dit asof hy sy kans om hierdie  Galileër te ontmoet, gekry het.  Ons lees in Lukas 23 dat Pilatus Jesus na Herodes gestuur het, omdat Pilatus te veel van 'n lafaard was om die waarheid te praat en Jesus vry te laat, en te bang was om 'n onskuldige man te veroordeel.  Ons lees: “Toe Herodes Jesus sien, was hy baie bly, want hy wou Hom al 'n geruime tyd te siene kry, omdat hy van Hom gehoor het en gehoop het om een of ander teken te sien wat deur Hom gedoen word.” (Luk. 23:8)

Hy wou die tekens en wonders hê, sonder die boodskap van die koninkryk.  Ons wil Jesus se voordele hê sonder Jesus.  Ons wil alles hê wat Hy bied, sonder Hom.

O, mag julle vandag hierdie boodskap hoor en Hom omhels.  Volg Hom!  
En mag Hy dan ook elkeen bemagtig en versterk terwyl Hy julle terugstuur die wêreld in.  
En deel hierdie boodskap in 'n wêreld wat desperaat is vir hoop.
Mense praat steeds.  Wie is dit?  'n Profeet, 'n guru, 'n geestelike leier?  

Hy is die opgestane Koning, die enigste Een wat lewe gee.

Amen.